Mi første blodprøve

I dag, når ej skulle ta bussen heim frå Vestkanten, kom ej på korleis ej hadde det når ej tok mi første blodprøve i arma. Ej e skikkelig sliten etter ei hardbarka influense nr.2 og blir utslitt av å pusse tenne. Det va i forbindelse med at ej pressa mej sjøl med å ta buss og gå inn på butikka at følelsen av blodprøve kom snikande på vei heim.

 

Ej gjekk i 8. klasse. Ej hadde hosta i 2-3 månadar i strekk. Hadde til og med spesialavtale me lærarane slik at ej kunne gå ut viss ej fekk hosteanfall og bli der til ej va ferdig. Sikkert fordi ej forstyrra alle når ej satt der å hosta, sleva og brakk mej. Uansett…Kom omsider fram til at ej burde fare til lege å få skjekka ka so feila. Ej he aldri våre noke fan av å gå til legen so ho mamma måtte vere med (det e vell egentlig berre etter ej fylte 20 at ej faktisk gjekk til legen aleine). Ej, feil! VI, ej å ho mamma,  gjekk til legen og ej ana fred og ingen fare. Men då sei ho det – sansynligvis det ej fryta mest i verda!  «Berre gå bort å trekk en raud lapp. So sette dokke ned å venta». Ej skulle ta BLODPRØVE! Herrejesus! Kunne ditte gå bra da? Sjølsagt kunnikkje det det.

Ej satt mej ned i stolen. Dei festa sånn band rundt arma mi slik at dei skulle kunne ta alt blodet mitt uten at ej merka det. Men ej merka det! For dei stakk DRITHARDT! Ej kjente at dei tok masse blod. Sikkert 4 liter, minst! So når ej skulle røyse mej opp og vere kjepphøg og stor i kjeften so blei ej supersvimmel! Som om ej ikkje ha noken blod igjen. følte at ej gikk og gikk, men at ej ikkje kom noken vei. So plutselig so knekke beina mine sammen og ej besvimte. YEEEY! kjempekult! So blei ej forbanna på ei dame so sa at ej måtte ha på mej freecen min når ej satt ute å prøvde å komme til hektene igjen. Egentlig mest ho dama ej huska. Måkje komme her og komme her når ej e dårlig also. Fysøren!

Uansett, ej besvinte ikkje i dag, men fekk sånn at ej følte at ej ikkje kom mej noken vei når ej skulle gå opp igjen frå bussen. Det va grådig ekkelt. Tenkte at viss ej besvime her so e det ingen so finne mej før min kjære kjeme heim frå jobb i 22-tida. Kreisis!

Men det va det..Føle ej he audmjuka mej sjøl nok no.

Hade.

 

Advertisements
  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: